Meta: Gervigreindin lærir hvernig fólk vinnur
Nýtt innra kerfi Meta sýnir hvernig fyrirtæki eru farin að nota daglegt vinnulag starfsfólks til að þjálfa gervigreindarkerfi sem geta sinnt almennum skrifstofuverkefnum.
Meta er byrjað að nota nýtt innra kerfi sem skráir hvernig hluti starfsfólks notar vinnutölvur sínar í þeim tilgangi að þjálfa gervigreind. Kerfið, sem kallast Model Capability Initiative, fylgist með áslætti á lyklaborð, músarhreyfingum, smellum og hluta af skjávirkni í vinnutengdum forritum.
Markmiðið er að kenna gervigreindinni hvernig fólk vinnur í raun og veru. Ekki bara lokaútkomuna, heldur sjálft ferlið. Hvernig starfsfólk skiptir á milli flipa, notar flýtilykla, leiðréttir villur, finnur upplýsingar og vinnur sig í gegnum verkefni dagsins.
Þetta skiptir máli vegna þess að næsta kynslóð gervigreindar snýst ekki lengur bara um að svara spurningum. Fyrirtæki vilja gervigreind sem getur framkvæmt verkefni sjálf, stýrt hugbúnaði og unnið í gegnum heilt verkferli frá upphafi til enda. Til þess duga ekki lengur textagögn af internetinu heldur þarf að safna upplýsingum um raunveruleg vinnubrögð fólks.
Sömu gögn og geta þjálfað öflugri gervigreind gefa jafnframt mjög nákvæma mynd af hegðun starfsfólks. Þegar farið er að skrá smelli, áslátt og skjávirkni verður línan milli þjálfunargagna og eftirlits fljótt óskýr. Meta segir að gögnin séu ekki notuð til frammistöðumats en margir starfsmenn munu líklega upplifa þetta öðruvísi.
Tímasetningin gerir umræðuna enn viðkvæmari. Meta fjárfestir nú gríðarlega í gervigreind og innviðum tengdum henni á sama tíma og fyrirtækið undirbýr aðra lotu uppsagna. Nýlegar fréttir herma að til standi að fækka starfsfólki um 10%, eða um 8.000 manns, síðar í þessum mánuði.
Fyrirtækið setur þetta fram sem hluta af stærra hagræðingarátaki. Fyrir hluta starfsfólks gæti þetta þó litið öðruvísi út. Að verið sé að safna hegðunargögnum sem geti síðar hjálpað fyrirtækinu að sjálfvirknivæða hluta af störfunum.
Gervigreind getur aukið afköst starfsfólks verulega í upplýsingavinnslu, þjónustu við viðskiptavini, yfirferð skjala og ýmiss konar endurteknum verkefnum. Ef hver starfsmaður getur afkastað meira breytist líka hvernig stjórnendur horfa á mannaflaþörf til lengri tíma.
Það eru þó líka augljósir kostir við þessa þróun. Betri tæknilausnir geta minnkað einhæf verkefni, flýtt fyrir aðlögun nýrra starfsmanna og gert flókinn hugbúnað auðveldari í notkun. Margir verja stórum hluta vinnudagsins í að flakka á milli kerfa og leita upplýsinga í stað þess að sinna verkefnum sem raunverulega krefjast dómgreindar og sköpunar.
Hegðunargögn á vinnustöðum verða sífellt verðmætari og um leið viðkvæmari eftir því sem gervigreind lærir meira af sjálfum vinnubrögðunum en ekki bara lokaafurðinni. Fyrirtæki sem ná tökum á þessu gætu náð verulegu forskoti í framleiðni á næstu árum. Spurningin er hvort starfsfólk treysti því hvernig gögnunum verður raunverulega beitt.